เรื่องผีสั้นๆ “ผู้หญิงในสายลม”

 

            ผมทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของอาคารแห่งหนึ่งริมถนนใหญ่...

            คืนหนึ่งที่แสงจันทร์สว่างสไว ในขณะที่กำลังนั่งเพียงลำพังอยู่ในป้อมหน้าอาคาร บริเวณนั้นจะมีป้ายรอรถโดยสารประจำทางที่มีแสงไฟอยู่ตลอดทั้งคืน ผมสังเกตเห็นผู้หญิงสาวคนหนึ่งในชุดกระโปรงยืนนิ่งเหมือนกับกำลังรอรถโดยสารประจำทางอยู่

            ตอนแรกผมก็แปลกใจนิดหน่อย เพราะไม่เคยเห็นเธอมาก่อนและด้วยเวลา ณ ตอนนี้ มันเฉียดฉิวกับรถโดยสารเที่ยวสุดท้ายอย่างมากเลยทีเดียว ด้วยความสงสัยผมเลยเดินออกจากป้อมไปเพื่อดูเธอให้แน่ใจว่าเป็นพนักงานในอาคารนี้หรือเปล่า!?

            เหมือนเธอจะรู้ตัว เพราะเธอค่อยๆหันกลับมามองที่ผมโดยแทบไม่ขยับตัวเลย เธอยืนนิ่งมากและจ้องมองมาที่ผม

            ตอนนั้นที่เองที่ผมเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ แม้ว่าระยะของพวกเราจะห่างกันพอสมควร แต่มันสังเกตได้ว่าเธอไม่กะพริบตาเลยแม้แต่ครั้งเดียว!?

            อยู่ๆ ก็มีลมรุนแรงพัดมา จนทำให้หมวกของผมหลุดกระเด็นออกจากศีรษะ!

            แต่... เส้นผมที่ยาวสลวยของเธอและเสื้อผ้ากลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย ทั้งที่ต้นไม้โดยรอบโดนลมห่าใหญ่หอบจนใบและกิ่งลู่ไปในทิศทางเดียวกันจนหมด!?

            ผมก้มลงเก็บหมวกบนพื้น เพียง 2-3 วินาที

           พอเงยหน้าขึ้นมาปรากฏว่าเธอหายไปแล้ว...!!!